Escrito por

Oude Chinese haarstijlen

Van de moderne chinezen zijn er nog maar weinigen over die zich bewust zijn van hoe belangrijk het haar vroeger beschouwd werd in het Oude China, als zeer heilig met een diepe persoonlijkheid.

Oude mensen volgden de woorden van dergelijke wijzen en knipten zelden hun haar gedurende hun hele leven.  Het haarstijl van de vrouwen getuigen enkele veranderingen, afhankelijk van de esthetische normen in verschillende dynastieën, terwijl de mannen statisch blijven.

In het algemeen bonden de tieners hun haar in vlechtjes op de bovenkant van hun hoofd, een op elke kant.

Wanneer de jongens volwassen werden, kamden ze in hun haar in een kuif (een zogenaamde Jiefa in de oude Chineze taal), die ze ofwel bedekten met een vierkante doek of met een hoed. Van de mensen op Jiefa leeftijd werd verwacht dat ze trouwden. In de oude Chineze taal betekent  Jiefa Fuqi, een vrouw en een man die getrouwd zijn toen ze nog jong waren.

Meisjes mochten hun haar niet versieren met haarspelden, tenzij ze getrouwd waren, als ze dat toch deed werd ze neergekeken door haar haar man en schoonouders omdat ze niet aan de regels heeft gehouden omtrent het gedrag van de vrouw.

Mensen waardeerden hun haar zeer en het werd zelden kort geknipt tenzij er er iets heel belangrijks zou gebeuren.

Het was voor de chineze vrouwen in het oude China niet de bedoeling om uit te gaan en gezien te worden in het openbaar. Ze sneden meestal een lok van hun haar en stuurde het weg met minnaars of echtgenoten die weg moesten voor  keizerlijke examens of andere zaken. Het haar herrinert de mannen eraan dat er iemand thuis wachtte en ze zich moesten haasten naar huis te gaan.

Kort geknipt haar was ook een manier om gevangenen te bestempelen in het oude China. Zelfs nadat ze waren vrijgelaten uit de gevangenis, konden de mensen ze blijven classificeren als slechte mensen, alleen bij het zien van hun korte haar.

Monniken en nonnen echter geloofden dat het haar een bron was van alle problemen. Ze schoren hun haar af en besloten hun leven te wijden aan het boeddhisme, symbolisch de aankondiging van hun bevrijding van alle gehechtheid aan alledaagse werkelijkheid.